Rode oortjes van het schaken

Acht partijen in ronde 17 van de interne competitie betekenden een redelijke opkomst. Er werd vrijuit gespeeld en tal van fouten werden gemaakt. Het leidde soms zelfs tot rode oortjes.

Na de Caro Kann-opening rokeerde Mario Lambrechts tegen Ed Duister erg laat. In het eindspel van dame tegen toren met wat pionnen dacht Lambrechts een mataanval te hebben, maar hij ging daardoor juist zelf mat!
Erik van Lier kwam met zwart heel sterk uit de opening, omdat Timmerman tot 2 keer toe verzuimde een pion te slaan. Vervolgens kwam Van Lier op de damevleugel met 2 paarden sterk opzetten tegen 2 passievere lopers van wit. Door een onachtzaamheid gaf Van Lier echter een paard weg, en zorgde voor een abrupt einde van een veelbelovende partij.
Martijn Kruiswijk en Rogier Burger speelden de Steinitz-variant van de Spaanse opening. Burger wist het scherpe spel van Kruiswijk goed te verdedigen. In het eindspel wist Burger een vrijpion te creëren, maar Kruiswijk verdedigde secuur. Na een fout van Burger rolde Kruiswijk de pionnen op de koningsflank op en was het uit.
In een Siciliaanse opening week Bert van Klingeren vrij snel af van de theorie. Dat was niet per se de beste weg, want Walter Schram kwam met zijn witte stukken erg lekker te staan. Schram dacht echter iets te snel een pion te winnen en kreeg het deksel op de neus, want daardoor ging een paard verloren. Toen wit een kwaliteit terugwon, was de stand in materieel opzicht weer gelijk. Het eindspel met een toren en 6 pionnen voor wit en 2 paarden en 5 pionnen voor zwart bleek Van Klingeren het best te beheersen. Een niet meer te stoppen vrijpion voor zwart bleek de opmaat voor een analyse in de gezellige barruimte.
Ton Koekkoek kwam in zijn partij tegen Johan Vermulst met zwart eindelijk eens goed uit de opening. Daarna had Vermulst echter geluk dat Koekkoek zichzelf enkele dubbelpionnen op de koningsvleugel bezorgde. Vermulst viel zwaar aan op de damevleugel. Na lang scherp verdedigen, kon Koekkoek dat aanvalsgeweld uiteindelijk niet tegenhouden.
Na een standaardopening met paarden gaf Henk Willemsen al in de 5e zet een pion cadeau aan Thur Breukers. Voordeel daarvan was wel dat Willemsen zijn zwarte stukken sneller kon ontwikkelen. Daardoor ontstond een boeiende partij met veel listen en dreigingen. Er werd echter niet gehapt en langzamerhand werd de stelling dichtgeschoven. In deze langste partij van de avond resulteerde dit in rode oortjes van de spanning en remise.
Suzan Roothaan kwam in haar partij tegen Christian Krijnen niet lekker uit de opening. Krijnen bouwde de druk langzaam op en de witte stukken van Roothaan konden geen kant op. Roothaan zag geen andere redding dan een stuk te offeren. Maar daarna was haar stelling niet veel beter en Krijnen speelde geduldig en technisch sterk naar winst.
Na een Franse opening koos Henk Meeuwissen voor de doorschuifvariant en de zwarte stukken van Conrad Keijzer werden op de koningsvleugel opgesloten. Keijzer hield zijn stelling gesloten totdat Meeuwissen een paard voor een pion ruilde. Meeuwissen drong gevaarlijk met zijn dame de koningsvleugel van Keijzer binnen, maar op één of andere manier kon Keijzer zich uit zijn benarde positie bevrijden. Na afruil van stukken, kwam Meeuwissen er één tekort en gaf op.

Alle uitslagen ronde 17:
Lambrechts - Duister 	0−1
Timmerman – Van Lier 	1−0
Kruiswijk - Burger 	1−0
Schram – Van Klingeren 	0−1
Vermulst - Koekkoek 	1−0
Breukers - Willemsen 	remise
Krijnen - Roothaan 	1−0
Meeuwissen - Keijzer 	0−1

Stand aan kop:
1.	Krishnasing	695
2.	Duister 	590
3.	Timmerman 	550
4.	Lambrechts 	534
5.	Kruiswijk 	460
6.	Kok 		456
7.	Pelter		425
8.	Burger 		409
9.	Spijkerman 	403
10.	Van Klingeren 	371

One Response to Rode oortjes van het schaken

  1. Ton K. schreef:

    Deze titel heeft zelfs de kop van de Baarnsche Courant bereikt! Leuk, toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *